Watch Dogs 2 Rehberi: Bir Tutum Değişimi Seriyi Nasıl Kurtardı?

Giriş: Earbuds'lardan Yükselen Bir Hikâye

Ubisoft'un hacker-aksiyon devam oyununda her işin bir şarkısı var. Marcus Holloway'nin kulaklığı, Watch Dogs 2'nin en iyi özelliği; ister Mozart'la büyük bir hırsızlık yap, ister sokaklarda Mac Dre eşliğinde sür. Oyunda sanal San Francisco'nun sokakları, geniş soundtrack'iyle her anı kendi filminmiş gibi yaşatıyor. Peki Watch Dogs 2 bu kadar farklı bir oyun olmayı nasıl başardı? Hikâye, 2014'teki ilk oyunun gölgesinde başlıyor.

İlk Oyunun Yükü: E3 Vaadi ve Islak Karton Karizma

İlk Watch Dogs 2014'te çıktığında kimse tam olarak tatmin olmamıştı. E3 2012'de gösterilen tanıtım, yeni nesil konsolların eşiğinde grafik yeteneklerinin çok üstünde sözler vermişti. Sonuç: herkesin konuştuğu o ünlü 'downgrade' (kalite düşüşü). Görsel vaat tutulmadı.

Fakat asıl sorun bundan ibaret değildi. Chicago, gözetim kameralarıyla dolu kasvetli, karanlık ve bunaltıcı bir şehir olarak tasarlanmıştı; teknoloji devlerinin gölgesinde paranoyaklaşan bir metropol. Lider Aiden Pearce ise 'ıslak karton karizma' benzetmesini fazlasıyla hak ediyordu. Oyuncular ona bağlanamadı, atmosfere yabancılaştı.

San Francisco: Teknoloji Sektörünün Gerçek Yüzü

Watch Dogs 2 kasveti tamamen terk edip Sunny San Francisco'ya açılıyor. Bu yeni mekân tek başına bir karakter gibi işliyor: cam ofislerin yanında pasteldonu Viktorya evleri, gülünç zenginlik ile yoksulluk yan yana. Sokakta sanatçılar ve girişimciler dolaşıyor, her biri diğerinden biraz daha fazlası olduğuna emin.

Bu şehir, Watch Dogs 2'nin tonunu tek başına anlatıyor: teknoloji endüstrisi, korkutucu olduğu kadar saçma bir dünya. Tıpkı gerçek hayattaki gibi.

Marcus Holloway: İlk Oyundan Tam Kopuş

Marcus Holloway, klişeliğe yeniden yazılmış bir hacker arketipi. Genç, siyah, parlak bir zihin. Kendi baskısını fark edecek kadar kendine güvenen biri. Aiden Pearce'in kasvetli intikamcısının aksine Marcus, ekibiyle birlikte DedSec'e bağlı. Bay Area'nın 'dumb' havasını benimsiyor: 'Get Stupid' tam da bu ruh halinin manifestosu.

Bu tutum değişikliği, Ubisoft için gerçek bir ton sıçramasıydı. Düşününce, ilk oyunun ağır ciddiyetinden buraya nasıl gelindi? Hikâye, oyuncuyu bilinçli olarak rahatlatıyor; bu da hikâye anlatımının gücünü gösteriyor.

Oyuncuya Ne İfade Ediyor?

Watch Dogs 2'yi rehber arayan oyuncular için asıl mesele, oyunun deneyimini nasıl yaşayacağın. İşte birkaç nokta:

• Kulaklık ekipmanını her an tak. Mac Dre, Dizzee Rascal, Run The Jewels, Anti-Flag ve KC & The Sunshine Band gibi isimler her an elinin altında. Görevlerden bağımsız, kendi film müziğini sen seç.
• Arabayı uzaktan sürerken üstünde skateboard gibi kay. Get NPC'ler şaşkınlıkla izlerken senin Mac Dre onayını al.
• Görevleri farklı tonlarda dene. Mozart'la büyük hırsızlık yapmak, oyunun absürt ruhunu işleyen unutulmaz anlar yaratır.
• Şehir dokusunu gez. Her köşede yeni bir görev, etkinlik ve keşif var. San Francisco, klasik hacker temasını sadece 'karanlık' üzerinden değil, 'gülünç' üzerinden de işliyor.

Bu özgürlük hissi, ilk oyunun kasvetli yapısından tamamen kopuş. Watch Dogs 2, oyuncuya 'sadece istediğin gibi oyna' diyor.

Sıkça Sorulan Sorular

Watch Dogs 2 neden Watch Dogs 1'den bu kadar farklı?

Ubisoft ilk oyunun eleştirilerinden ders çıkardı. Kasvetli Chicago yerine renkli San Francisco, soğuk Aiden Pearce yerine sıcak kanlı Marcus Holloway. Ton değişikliği bilinçli bir stratejiydi.

Marcus Holloway neden Aiden Pearce kadar ciddi değil?

Bu, oyunun bilinçli tercihi. DedSec bir hacktivist kolektifi, Marcus da ekibin kalbi. 'Get Stupid' felsefesi, sanatçıları ve girişimcileriyle dolu bir şehre uygun bir karakter yapısı yaratıyor.

Watch Dogs 2'de soundtrack önemli mi?

Evet, hatta belki de en önemli mekanik. Kulaklıkla istediğin an müzik seçebiliyorsun; bu da her görevi farklı bir deneyime dönüştürüyor. Mac Dre, Run The Jewels, Anti-Flag gibi isimler oyunun ruhunu biçimlendiriyor.

Watch Dogs 2 yeni başlayanlar için mi, yoksa ilk oyunu oynamak gerekiyor mu?

İlk oyunu oynamadan rahatlıkla başlanabilir. Hikâye tamamen farklı bir ekiple, farklı bir şehirde geçiyor. Hatta ilk oyunun kasvetli atmosferini bilmeden başlamak, ton şokunu daha eğlenceli kılıyor.